Wind op de kop

De afgelopen dagen fietsten wij voortdurend met de wind in de rug. En zo zoefden wij over de Thaise wegen, die van prima kwaliteit zijn. Maar nu is de wind gedraaid en hebben die pal op de kop. Dus zoeven is stoempen geworden. We gaan naar Prachuap Khiri Khan. Een mooie route langs het Khao Sam Roi Yot National Park. In de verte zien we het karstgebergte opdoemen. Ook hier langs de route veel zoutpannen en garnalenkwekerijen. Daar zijn de Noordzee-garnalen niks bij. Hier zie je joekels van garnalen; vijf stuks is een gehele maaltijd. De 7-eleven winkels zijn er nog altijd volop. Meestal stoppen we even voor een broodje met prima koffie. Onderweg natuurlijk de vissershaventjes met de kleurrijke boten waar vissers de netten aan het repareren zijn. Het stikt hier van de tempels maar nu zien we een hele fraaie van hout, de Wat Ao Noi tempel. Vlak erbij wordt er gewerkt aan een 'laatste rustplaats'. Boeddhisten worden gecremeerd. Ook hier zien we rangen en standen. De rijken hebben een eigen tempeltje en mensen zonder poen kunnen een nistje in de muur aanschaffen.