Happy hour

Gisteren een 'relaxdagje' en 's avonds een puik restaurant gevonden. Hier is het 'happy hour' roept de ober. Later wordt ons duidelijk wat dat betekent. We bestellen één grote Chang bier om te delen maar we krijgen er twee. We hebben er één besteld zeggen we. Weet ik, zegt de ober, maar het is happy hour. Later bestellen we één glas witte wijn en prompt krijgen we er weer twee. Happy hour meneer zegt de ober. En zo ging dat nog even door. We krijgen in de gaten dat we 'happy hour' niet te letterlijk moeten nemen. Het is de hele avond happy hour. We krijgen argwaan en denken dat het een slimme manier is om gewoon extra drankjes te kunnen afrekenen. We krijgen de rekening en nee hoor, van de twee drankjes wordt er maar één gerekend en ook nog tegen een nette consumptieprijs. Het waren dus pas echte 'happy hours'

Vanmorgen op de fiets naar Hua Hin. Dat is een hele bekende badplaats waar veel westerlingen komen. We rijden verkeerd. Fietscomputer in de war, snappen niks meer van het routeboekje, dus Google Maps maar raadplegen. Een Thai wil ons de weg wel wijzen. Dat is de richting op waar we vandaan komen. We geloven het niet en bedenken een alternatieve route. Na een paar kilometer zitten we weer op de oorspronkelijke route dus niks aan de hand. We trappen snel door want de route is niet bijzonder. Hoewel de routes overwegend vlak zijn, hebben we vandaag te maken met veel vals plat. Dan lijkt het erop, zoals de wielrenners zeggen, dat je pap in de benen hebt. Dan wil het allemaal niet zo. We fietsen langs een drukke weg met een breed, Nederlands aandoend, fietspad ernaast. We komen in Hua Hin. En inderdaad, een hele drukke plaats met veel toeristen. Op zo'n beetje elke hoek van de straat zit een massagesalon. We fietsen eerst even langs het station om een blik te werpen op het oude stationsgebouwtje. Dan een hotel zoeken om ons lekker op te frissen want het was warm vandaag.